Miesiąc: Grudzień 2014

O lufę – stojąc oparty – armaty…

LIST O, matko moja! O lufę armaty, stojąc oparty, list ten do Was piszę: wokół posnęli towarzysze moi, huk dział daleki nocną szarpie ciszę. *** Dzisiaj wigilia... Wy - w rodzinnym kole, z białym opłatkiem wyciągacie dłonie... ...siano i obrus śnieżysty na stole - snop zboża w kącie... i choinka płonie... *** Matko, ucałuj w … Czytaj dalej O lufę – stojąc oparty – armaty… →

UWARZ STRAWĘ, ZYSKAJ SŁAWĘ! Pierwszy Rosoł Polski

Pierwszy Rosoł Polski S posob Polskiego Rosołu gotowania taki: weźmiy materyą mięśną, Wołową albo Cielęcą, Jarząbka, albo Kuropatwę, Gołembie, y cokolwiek mięśnego iest, co bydź może do Rosołu gotowano, y Zwierzyny wszystkiey wymocz, wyfoluy pięknie y ułoż w garnku, ociągniey: ten zaś Rosoł w którymeś ociągał, kiedy się podstoi przecedź przez sito, y wliy w … Czytaj dalej UWARZ STRAWĘ, ZYSKAJ SŁAWĘ! Pierwszy Rosoł Polski →

Święta były… – cz. I

+ Święta tegoroczne. (p) Podczas świąt tegorocznych panował w mieście prawdziwie świąteczny nastrój. Kościoły przepełnione były pobożnymi tak na pasterce, jako też na sumie. Na ulicach panowały spokój i cisza, areszt policyjny świecił pustkami , co się oddawna nie zdarzyło pod czas świąt uroczystych. + Kradzież w kościele. (p) W dzień wilji w kościele Św. … Czytaj dalej Święta były… – cz. I →

O (nie)Świętym (carze) Mikołaju, co to zabrane prezenty rozdaje

PIOTROGRÓD. (AP.) 26.XII. Rekonesans rosyjski w okolicach Mławy niespodzianem ostrzeliwaniem biwaku niemieckiego wywołał panikę i zdobył armatę z zaprzęgiem. W tej samej okolicy zabrano 9 worków niemieckich z podarkami na święta dla żołnierzy. Podarki te będą rozdane żołnierzom rosyjskim. Głos Lubelski z 27 XII 1914 r. (Nr 77) Gwiazdkowe podarunki niemieckie PIOTROGRÓD 26,12 (A.P.) W … Czytaj dalej O (nie)Świętym (carze) Mikołaju, co to zabrane prezenty rozdaje →

Do wierzących w Niewiarę!

Wysoka Izbo! Wniosek nasz idzie w tym kierunku, aby krzyż, które znajduje się poza Sejmem, został obecnie wniesiony do Sejmu! Dlaczego się to stało, tego już uzasadniać nie będę, bo b. sejm jest poza nami i wstępujemy w nowy okres pracy. Z Bogiem naród polski rozpoczyna każdą uroczystość i każdą ważniejszą pracę, wówczas to świątynie … Czytaj dalej Do wierzących w Niewiarę! →

Wigilia… i koniec tematu. Wesołych…

Józef Czechowicz Wieczór zimowy W zmierzchu i śniegu ogród to drzeworyt. Między smutnemi chochołami biegają dzieci. W zmierzchu i śniegu roztajały kolory. Szron świecił. *** Maleństwa, kulki futrzane, wełniane na krótkich nóżkach w pałąk - a moje dzieciństwo, tyloma już śniegami zawiane raz jeszcze smutkiem zawiało. *** Ciągną sanki, zostaje niebieski ślad; rzucają pociski śnieżne, … Czytaj dalej Wigilia… i koniec tematu. Wesołych… →

Wigilia w okopach

Wigilia w okopie. W ciągu całego dnia grzmot armat nie ustawał ani na chwilę. Niemcy dwa razy szli do szturmu o okop, panujący nad płaskim brzegiem której rzeczułki - i za każdym razem, zostawiając na piasku nadbrzeżnym dziesiątki zabitych, musieli cofać się na swoje pozycye. Wreszcie pod wieczór kanonada ustała, a o zmroku umilkła zupełnie. … Czytaj dalej Wigilia w okopach →