Gabinet Osobliwości

Któren zawiera w sobie curiosa rozmaite ku wesołości, ale i smutney refleksyi odwiedzającey go publiczności pomieszczone

Do wierzących w Niewiarę!

Wysoka Izbo!

Wniosek nasz idzie w tym kierunku, aby krzyż, które znajduje się poza Sejmem, został obecnie wniesiony do Sejmu! Dlaczego się to stało, tego już uzasadniać nie będę, bo b. sejm jest poza nami i wstępujemy w nowy okres pracy. Z Bogiem naród polski rozpoczyna każdą uroczystość i każdą ważniejszą pracę, wówczas to świątynie są pełne i ludność, zanosi błagania swe, żeby praca jej była owocną. Także i w tym Sejmie przed otwarciem i przy innych uroczystościach tego sejmu udawaliśmy się gremjalnie do katedry i innych kościołów, również w tym samym celu – aby uprosić łaski Bożej do pracy. Umieszczamy krzyż w szkołach, lokalach sądowych, na krzyż przysięga chrześcijanin, przysięgali królowie, przysięgał prezydent, przysięgają urzędnicy.

Krzyż więc bezwarunkowo powinien znajdować się w sali, gdzie się przecież uchwala najważniejsze sprawy dla całego kraju i narodu. Zatem nikt nie może zaprzeczyć, aby wniosek ten, który tu stawiamy, nie był słuszny. Już od X wieku począwszy krzyż przyświeca Polsce i dzięki obronie krzyża, Polska zasłużyła sobie na miano przedmurza chrześcijaństwa. Więc także w cudownie zmartwychwstałej Polsce krzyż tem większą powinien odgrywać rolę i przyświecać powinien naszej pracy.

Na wiecach, które odbywały się urządzane przez którąkolwiek partję spotkano się z oburzeniem u ludności, iż podobno nie ma krzyża w sejmie, tylko w korytarzu. Zapytuję Wysoką Izbę, jaką można było dać odpowiedź. Mówiono prawdę. Krzyża nie było i odpowiedzi nie było. Jeżeli przyświecał temu ludowi krzyż w niewoli, to niechże przyświeca także w odrodzonej Ojczyźnie, to znamię krzyża niech będzie mu pomocą także w tej pracy politycznej. Niech więc widok krzyża dodaje siły i mocy obrońcom prawdy i sprawiedliwości – niech zawstydza i onieśmiela wrogów.

Proszę o uchwalenie tego wniosku.

Wystąpienie posła Kazimierza Brownsforda z roku 1919, na podstawie Przewodnika Katolickiego, nr 51, 1928 r.

i-hate-facebook1

Single Post Navigation

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d blogerów lubi to: