Jak to (nie ja) rozpętałem I wojnę światową czyli jeszcze o polityce „kulturalnej” czasów obecnych

Wartości te opisywano za pomocą enigmatycznych kategorii ducha i kultury, a ich wyrazem miało być wojenne poświęcenie, żelazna wola – i przelana krew.

Adam Kożuchowski, Koniec pięknej epoki, w: „Polityka. Poradnik historyczny, s. 33 – o niemieckim argumentach za wojną